Тој бакнеж кралски печат остави во Универзумот.​..

ПОД ЧАДОРОТ НА ВЕНЕРА 

Нога пред нога,​
на јаже од коноп​
и во хармоничен ритам,​
две поинте чевличиња​
весело чекореа низ Млечниот пат.​
Дур балерината во розов тул​
на небото Божјо танцуваше,​
во позадина оркестарот тивка мелодија везеше.​
Три виолини и една флејта мала,​
низ нотите си зборуваа,​
со песна меѓусебно се заведуваа.​
Низ музиката гласови се чуја,​
во ист ритам,​
на иста фрекфенција,​
на еднаква бранова должина беа тие.​
Мали ангели бели.​
Црковен хор.​
Во косите венци од маслинови гранчиња,​
в рацете свеќи со млечна светлина,​
грлата медни чучулиги.​
Сини делфини на дожд од комети се капеа,​
а на дождот балерината својата игра ја играше.​
Среќна таа се вртеше и вртеше,​
Ерос внимателно диригираше,​
Купидон љубовни стрели фрлаше.​
Од Големата Експлозија тој се роди,​
срамежливо излезе од својата скривница,​
зачекори кон балерината,​
а во очите свои ѕвездена прашина носеше.​
Та ја прилепи нејзината витка става до својата,​
и по тактот на Ерос заиграа заедно​
под чадорот на Венера.​
Огнени метеори на парчиња се распрснаа,​
огномети на небото сторија,​
цела Галаксија прославуваше,​
љубов голема се роди.​
Од облак на облак скокаа,​
Assemblé маестрално изведоа,​
тој за неа Малиот Принц,​
таа за него неговата црвена роза,​
доволни еден со друг на својата малечка планета.​
Се вртеа заедно во модро синиот бескрај,​
ко прстенот на Сатурн.​
Во раце ја крена,​
и со сила на Бог на месечината ја качи,​
таму лулашка и направи,​
та ја залула нежно.​
Балерината со поглед му зборуваше,​
лицето со рака милно му го милуваше,​
а тој сиот затрепери од среќа,​
се наведна,​
ја бакна,​
А бакнежот врел…​
Тој бакнеж кралски печат остави во Универзумот.​


​СОФИЈА ПЕТКОВСКА

Испратете и Вие ваш текст на info@ubavo.mk

loading...